WSPÓŁPRACA MIĘDZY POLSKIMI I UKRAIŃSKIMI UCZELNIAMI W CELU PODWYŻSZANIA POZIOMU KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO

Анотація

Dynamicznie zmieniająca się rzeczywistość zmusza do ciągłej weryfikacji i poszukiwania nowych sposobów pracy ze studentami. Dzisiejsi młodzi ludzie wychowują się w stałej obecności telewizji i Internetu, które to media dostarczają im wielu różnorodnych wrażeń wzrokowych. Ta sytuacja wymaga od wykładowców dynamicznych i interaktywnych form prowadzenia zajęć. Skupienia uwagi studentów poprzez różne kanały modalne i szczegółowe określenie korzyści jakie może wynieść. Zarówno wykładowca jak i student musi znać odpowiedź na pytanie „Po co” jest na zajęciach i "jaki cel chce osiągnąć"? Taki stan
wzajemnego porozumienia określa gotowość do osiągania znacznie lepszych efektów końcowych i przygotowuje studenta do świadomej, ukierunkowanej pracy. Aby było to możliwe, absolutnie konieczne jest inne niż standardowe podejście do studentów jako grupy ludzi. Inna też, winna być świadomość misji jaką ma wykładowca. Jego praca mniej odtwórcza a bardziej odkrywcza, winna pomagać w ujawnianiu prawdziwej natury młodych ludzi, a poziom prowadzenia zajęć sięgać do uświadomienia celowości poznania wykładanego przedmiotu, oraz korzyści jakie z niego płyną w praktyce. To powiązanie z życiem wymaga od
prowadzącego ciągłego rozwoju i samokształcenia w tempie jakie narzuca nam dynamicznie zmieniająca się rzeczywistość ery komputerów i miliona informacji dziennie. Taka zmiana wymaga określonego z góry kierunku i celu do osiągnięcia dla wykładowcy. Głęboko sięga zatem jego tożsamości i przekonań co do wykonywanej pracy. Równowagi i świadomości pojmowania tego co robi zawodowo a życiem osobistym, aby w ogólnie dostępnych rozlicznych szkoleniach i kursach podwyższających jego kompetencje się nie zagubić. Świadomość celu jest tutaj niczym latarnia, pozwalająca na trzymanie właściwego kursu.